“Ne zaman bisiklet üzerinde bir yetişkin görsem, insanlığa dair umutlarım artar.” H.G. Wells

Bir yerden bir yere yetişme zorunluluğu çağımızın derdi. +4 tekerlilere mecbur hissetmek de bunun sonucu olsa gerek. Bunu değiştirip kahvaltının mutlulukla olan alakasıyla, bisikletin çağrıştırdığı umudu birleştirirsek belki dünya 1 dakikadan daha uzun bir süre güzel bir yer olabilir. “Nasıl yapacağız abi onu?” diyebilirsiniz. Başlangıç olarak daha az harekete ve daha fazla öfkeye sebep olan akıllı +4 tekerlekleri 1 dakikalığına unutup analog halini günümüze kadar korumayı başarabilmiş bisikletin tarihsel gelişimini görmek iyi bir uyarıcı olabilir. Ne dersiniz?

h/t: guytrefler

Başka N’olmuş: Bisiklet tepesinde geçen 4 yıl, 40.000 kilometre yol ve “Yeryüzü ne güzel!” dedirten fotoğraflar

bisikletle 40000 km yapan adam 1