Bir an için annenizin (hatta “biricik anneciğiniz”in) de karanlık bir tarafı olabileceğini düşündünüz mü? Susan Copich “Domestic Bliss” (Evdeki Mutluluk) adlı fotoğraf serisinde bir anne olarak işte o karanlık tarafını fotoğraflıyor.

Dansçı ve oyuncu olan Copich hayatında, ajansının aramayı kestiği; bebeklerinin büyüyüp kendi fikirleri olan çocuklara dönüştüğü; evliliğinin parlak günlerinin sona erdiği ve artık orta yaşlı bir kadın olduğunu hissettiği bir döneme gelmiştir. Onun deyimiyle “annelik görevini yaparken akıl sağlığını da koruyabilmek için” aldığı sayısız fotoğraf dersinin birinde Cindy Sherman‘ın işlerini incelerler ve Copich o an kamerayı kendine çevirmeye karar verir.

annenin karanlik yuzu 1Copich “Domestic Bliss”le ilgili “Benimle tanıştığınızda görünüşte çok neşeli bir yaradılışım vardır. Ama farklı zamanlarda depresyonu ve endişeyi hissettiğim bir iç dünyam var. Uzun yıllar bunu küçük bir topun içine koydum, şimdiyse keşfetmeye karar verdim. Bu duyguları dışarı çıkarmak ve onlara ışık tutmak çok eğlenceliydi.” diyor.

annenin karanlik yuzu 2 Sugar Rush, 2014. annenin karanlik yuzu 4 annenin karanlik yuzu 5 Old Habits, 2011. Spilt Milk, 2010. annenin karanlik yuzu 8 Toy, 2013. Mommy Time, 2013. annenin karanlik yuzu 11annenin karanlik yuzu 13annenin karanlik yuzu 12[Susan Copich ve Design Taxi aracılığıyla]