“Cep telefonunuzu kaybetmek gününüzü mahvedebilir; peki ya hep çantanızda taşıdığınız en sevdiğiniz dudak kreminizi kaybetmek? Kesinlikle sinir bozucudur ama kolaylıkla gidip yenisini alabilirsiniz. Hiç bu küçük objelerin şimdi nerede ve ne yapıyor olduklarını düşündünüz mü?”

New York’lu sanat öğrencisi Yoonjin Lee işte bu soruyu soruyor ve Little Lost Project adlı çalışmasında kaybolan eşyaların sesi olmaya karar veriyor. Eldivenler, toplu taşıma kartları, çakmaklar, ataşlar, saç tokaları… Şehirde terk edilmiş küçük ve önemsiz varsayılan eşyalara, kartona yazılmış minyatür mesajlar ekleyerek onları canlıya dönüştürüyor. Bu esprili mesajları eşyalara takılmış küçük kollar taşıyor. Kaybedilen bir çakmağın bilge lafları; bir dudak kreminin maziye bakıp duygulanması; bir saç tokasının kendisini kaybedene sitemi…

Yoonjin Lee ayrıca “Kayboldum ve üç defa tekrar kullanıldım. Bu dördüncü seferim. Heyecan verici bir hayat!” gibi mesajlar eklediği objelerle de geri dönüşüm konusuna değiniyor.

scrunchy_subway

Saçında / bileğinde taşımaya devam etmekte bu kadar zor olan neydi?

Little_Lost_Project05

Yardım! Kayboldum.

Little_Lost_Project04

Beni bir gün özleyeceksin.

Little_Lost_Project01

Yardım! Kayboldum.

Little_Lost_Project02

Bir zamanlar birisinin sevimli dudak koruyucusuydum.

Little_Lost_Project06

Paris’ten buraya yol teptim, “Le Christmas”ta evde olmayacağım.

 

[Dailymail aracılığıyla]