İspanyol sanatçı Isaac Cordal, 38 yaşında Londra’da yaşayan ve şu anda çalışmalarını orada sürdüren bir heykel ve yerleştirme sanatçısı (enstalasyon demeyi hiç bir zaman sevemedim). Cordal, diğer heykeltıraşlardan biraz daha fazlasını yapıyor ve bana göre işinin özgünlüğü de buradan geliyor. Küçük insan formlarındaki heykelleri tamamlanıp renklerle buluştuktan sonra dünya üzerinde pek çok şehirde sokağımıza kadar girip çevreyle bütünleşiyor.

Cordal’ın 2006 yılında başladığı “Cement Eclipses” serisi kapsamında yaptığı bu çalışmalar, malzemenin özü itibariyle şehre başarılı bir şekilde adapte oluyor. Doğru zamanda doğru yerlere yerleştirilen bu “küçük insanlar”, kendi ellerimizle her geçen gün daha da değersizleştirdiğimiz doğayla olan ilişkimizi gözler önüne sermeye çalışıyor. Pek çok sahnede, aslında günlük rutinimizi gözlemlemek mümkün. Tabi gerçeğinden biraz daha vurucu ve bazen “rahatsız edici” biçimlerde. Beni en çok etkileyen geniş alanlardaki “küçük insan”ın olduğundan da küçük görünmesi ve bunun gün içerisinde metroda, alışveriş merkezinde, kalabalık caddelerde bazen yaşadığımız şeyin ta kendisi olmasıydı.

IMG_4934-2

Onları otobüs beklerken, bir cenaze töreninde, boş zamanlarında, selden kaçış anlarında, intiharın eşiğindeyken, güzel bir manzarayı seyre dalmışken yakalayabiliyorsunuz şehrin farklı noktalarında. Bazen bir otobüs durağının çatısından size doğru bakıyorlar, bazen rögar kapağının deliklerinden birinden kafalarını uzatmış etrafı gözetliyorlar.

SONY DSC

Çalışmanın bir ilginç tarafı da sanatçının yerleştirmesini tamamlayıp bunları fotoğrafladıktan sonra “küçük insanları”nı toplamaması. Sokakta bazen üzerine basılmayı, tekmelenmeyi, koparılıp eve götürülmeyi ya da görmezden gelinmeyi bekliyor betondan insanlar.

Sanatçının sitesinde geçirdiğim saatin sonunda halen yüzlerce çalışmasına bakamadığımı farkettim. Ben tekrar ziyaret edeceğim, siz de aşağıda sizler için seçtiklerimden daha fazlasını görmek isterseniz buraya tıklayabilirsiniz.