Houston, A.B.D.’de siyah mutlu bir Labrador köpek yaşıyordu: Duke Roberts. Birkaç sene önce köpeklerde yaygın olarak görülen kemik kanseri nedeniyle bir bacağını kaybetti Dukey. Ancak ardından kanser vücudunda yayılmaya devam etti. Roberts ailesi bir gün Dukey’i uyutmak zorunda kalacağının artık farkındaydı.

Dukey’in sahibi Jordan Roberts 7 Temmuz 2014 gününe veterinerden ötenazi uygulaması için randevu aldı. O gün geldi çattı. Jordan fotoğrafçı ve bir köpek sever olan arkadaşı Robyn Arouty‘den özel bir ricada bulundu. Ondan Dukey’nin son anlarını fotoğraflamasını istedi. Roberts ailesinin o özel gününden duygusal karelere göz atmadan önce yanınıza bir kağıt mendil almanızda fayda olabilir.

Bugün, öldüğüm gündür. Ben Duke Roberts.

dukey son gunu

Önce bir sürü hamburger yedim. Sağlam bir parti verdik.

dukey son gunu 2

Güldüm.

dukey son gunu 3

Burayı ne kadar çok özleyeceğimi düşündüm.

dukey son gunu 4

Hemen yandaki evde yaşayan ikiz arkadaşlarım geldi. Bir ara hamburgerlerimden birini almayı isteyip istemedikleri soruldu. “Hayır teşekkür ederiz, biz Dukey’nin hamburgerini almayız!” dediler.

dukey son gunu 5

Veterinerin gelmesini beklerken Kristen yürüyüşe çıkacağımızı söyledi.

dukey son gunu 6

 Hemen sokağın sonundaki su parkına gittik. Islandık.

dukey son gunu 7

Gülmeyi hiç unutmadık.

dukey son gunu 8

Bütün kuralları çiğnedik!

dukey son gunu 9

Çocukların uzaktan gelen seslerini dinledim. Evdeki iki yavrumu düşündüm. Onlara bakmayı çok seviyordum.

dukey son gunu 10

Rahatlamam gerekiyor.

dukey son gunu 11

Hiç acımadı. Tümör çok büyümüş olsa bile…

dukey son gunu 12

 Bugünün her anında sevgiyi hissettim. Sadece sevgiyi…

dukey son gunu 13

 Veda etmedim, edemedim. “Görüşürüz” diyebildim.

dukey son gunu 14

Fotoğraflar: Robyn Arouty