Çevremizi her geçen gün gökdelenler, rezidanslar, toplu konutlar sara dursun; eski komşuluk ve mahalle ilişkileri de birer birer ölüyor sanki.
Kentsel değişimin ortasında kalan, henüz değilse bile yakında kalacak olan bir başka mahalle de Kadıköy’de bulunan sevimli mahalle: Yeldeğirmeni.

Neyse ki, çevrede yükselen betonarme buz kalıplarına inat, Yeldeğirmeni mahallelisi dokusunu kaybetmemeye kararlı: İstanbul’lunun bireysellik ceketinin altındaki o sıcak birliktelik bilincini, dayanışma ve paylaşma ruhunu hatırlatmak için canla başla mücadele ediyorlar. Yeri geliyor Ev işgal ediyor, yeri geliyor tacize karşı yürüyor, şimdi de hayallerini paylaşıyor. İçine atmıyor Yeldeğirmen’li. Duvara döküyor içini.

Candy Chang‘in 2011 yılında New Orleans’ta yaptığı “Before I Die…” isimli yaratıcı bir enstalasyon çalışması dünyanın dört bir yanına yayılmaya devam ederken ayağımıza kadar gelmiş. Geçtiğimiz Pazar günü, TAK’ın desteklediği bir etkinlikle hayallerini duvara yazdı bütün mahalle sakinleri. “Ben bir gün mutlaka…………” ile başlayan cümlelerin devamını getirdi hayallerince yaşlısından, öğrencisine herkes. Öyle ki gelecekteki başbakanımız bile duvara yazmış ismini. İşte o hayallerden bazıları:

1

“Mutlu olucam…”, “Gülerek ölücem…”

2

“Mercedes alıcam”
“Gülümsemeyi öğrenicem”

3

“Devrim yapıcam”

4

“Başbakan olucam”

5

“Kardeşimin konuşacağına inanıyorum.”

6

“Kendimi tanıycam”
“Nazlı seni seviyorum”

7

“Paraya ihtiyaç olmadan yaşıycam” , “Üniversiteyi kazanıcam”

8

“Fikriyle evlenicem”

9

“Dünyaya barışı öğreticem”

Peki ya sen? Ya sen bir gün mutlaka…….?

 

(fotoğraflar: ece eyisoy)